CONCEPTUAL PHOTOGRAPHY

Faces

Serie van tien foto’s

Met dit werk ben ik begonnen aan een persoonlijke onderzoeksmethode waarin ik mijn fascinatie voor een menselijke ziel probeer te binden aan menselijke verschijningen. In mijn werk Faces betasten de geportretteerden hun eigen Persona en ik denk daarmee hun ziel. Ik plaats dit werk in de publieke ruimte, het stedelijk landschap, waarbij ik hoop dat het vertraging oproept in het leven van de aanschouwers. Persona is het Latijnse woord voor masker. Ik houd van dit woord omdat het het begrip persoon in zich meedraagt. Voor mij staat het voor de ziel en haar omhulsel; twee delen van de mens die met elkaar verweven zijn. Ziel en lichaam; welk deel is masker? In Faces worden de geportretteerden aangeraakt en zijn ze zichtbaar geraakt, maar het is ambigu door wie, door wat. Wie is de werkelijke bezitter van de tastende hand? Welke rol speelt het kunstwerk hier? De geportretteerde is kunstwerk geworden en het kunstwerk betast zichzelf.

Faces

serie of 10 photographs

With this work I started a personal research method in which I try to bine / connect my fascination for a /the? human soul with human appearances. In my work Faces the portrayed grope their own Persona and I think by that their soul. I place this work in the public space, the city landscape, hoping to evoke delay in the life of the beholders. Persona is the Latin word for mask. I like this work because the term person is locked up within it. For me Persona represents the soul and her shell; two parts of the human being that are interwoven. Soul and body; which part is mask? In Faces the people portrayed are touched and visibly affected, though it is ambiguous by whom, by what. Who is the actual owner of the groping hand? What role does the artwork play here? The portrayed person has become an artwork and the artwork is touching itself. 

Astronomers

Serie van 24 foto’s

Astronomers

Tijd is het kernelement in het werk Astronomers. In het boek is tijd aanwezig in de absurdistisch precieze tijdsaanduidingen. Tijd is ook aanwezig in het feit dat de geportretteerden Astronomen zijn die delen van het universum bestuderen die vele lichtjaren van ons verwijderd zijn. Daarnaast zijn de geportretteerden generatiegenoten, allen jonge mensen die werken aan een toekomst voor zichzelf. 

Net als alle mensen worden Astronomen dagelijks geconfronteerd met de wereld om hen heen. In hun routine zijn zij echter, opvallend genoeg, voortdurend bezig een universum buiten deze wereld te begrijpen.  Ik heb de foto’s / portretten gemaakt in een intieme nabijheid van 30 centimeter en de Astronomen tussen twee lichtbronnen geplaatst: natuurlijk licht achter hen en elektrisch licht voor hen.

Astronomers

serie of 24 photographs

Time is the key element in the work Astronomers. In the book time is present in absurdly precise time indications. It is also present given the fact the portrayed persons are Astronomers, who study parts of the universe many light years away from us. Because the portrayed persons are members of the same generation time is visible as well. They are all young people trying to realize a good future for themselves. 

For me Astronomers are symbol for will and curiosity of people. Just like other people, Astronomers are confronted with the world around them on a daily basis. Interestingly though, in their routine they are continuously trying to understand the universe beyond this world. 

I took the photographs in an intimate proximity of 30 centimeter and placed the Astronomers between two light sources: natural light behind them and electric light in front of them. 

Neuroscientists / the Cerebellum

serie van 15 foto’s

Neuroscientists / the Cerebellum is een studie naar het groepsportret. Wat kan een groepsportret in deze tijd zijn? Met de keuze voor Neurowetenschappers is het mogelijk een betekenisvol groepsportret te maken. 

Mijn keuze voor Neurowetenschappers is de keuze voor een groep mensen die naar mijn idee betekenisvol is voor wat een groepsportret in deze tijd kan zijn. Wat kan een groepsportret in deze tijd zijn? Ik kies voor een groep mensen die naar mijn idee conceptueel een belangrijke nieuwe toevoeging kunnen zijn in het gegeven groepsportret. Zei zijn betekenisvol omdat zei zich houden zich zelf namelijk bezig met het lichaam en haar bewegingen.  betekenisvol kan zijn gezien het feit dat zei zich bezighouden met 

Het Cerebellum is een ander woord voor de kleine hersenen en helpt bij coördinatie, precisie en accurate timing van bewegingen van het lichaam. (Daarnaast intergreerd het tast en diepe gevoelsprikkels). Het Cerebellum is ook betrokken bij cognitieve functies zoals attentie en taal en de regulatie van angst en plezier.

Neurowetenschappers van het Cerebellum zijn in hun leven en werk zelf ook afhankelijk van hun Cerebellum. In dit project heb ik, de kunstenaar, de taken van hun individuele Cerebellums overgenomen. Alle houdingen van de Neurowetenschappers zijn in scene gezet.

Ik creëer sociale spanning met de afgedwongen nabijheid en het fysieke contact tussen de mensen. Deze spanning is des te sterker doordat dit contact door mij als buitenstaander gedirigeerd wordt.       

Doordat het Cerebellum in dit werk op drie manieren bevraagt wordt; De Neurowetenschappers bestuderen haar werking, de Neurowetenschappers zijn van hun eigen Cerebellum afhankelijk en de kunstenaar die de taken en de regie van het Cerebellum overneemt, ontstaat er een dubbelheid waarin het leven en haar maakbaarheid bevraagd worden. 

Neuroscientists / the Cerebellum

serie of 15 photographs

Neuroscientists / the Cerebellum is a study in group portrait. My choice for Neuroscientists is significant to what a group portrait today can be. 

The Cerebellum is another word (Latin) for little brain and is helping / contributing in coordinaton, precision and accurate timing of the movements of the body. (Next to this it is integrating touch and deep emotional stimuli). It is also involved in cognitieve functions like attention and language and the regulation of fear and pleasure / joy. 

In their life and work, Neuroscientists of the Cerebellum are also dependent on their Cerebellum. In this art project I, the artist, took over the tasks of their individual Cerebellums. All the postures of the Neuroscientists are staged.

I create social tension with enforced closeness and the physical contact between the people. This tension is even stronger because contact is directed by me as an outsider. 

The Cerebellum is questioned in this word in three ways: The Neuroscientists study her working, the Neuroscientists are dependent on their own Cerebellum and the artist is taking over the tasks and the direction of the Cerebellum. In this way a  duality is generated. Life and manufacturability of life is questioned. 

Mother and child

Ungoing project. A photo serie with portraits of mothers with a young child.

Comments are closed.