photography

Faces
2014
Lambda Digital C-type print
29,92 x 44,80 inches (76 x 113,8 cm)

Faces

2013

Met dit werk ben ik begonnen aan een onderzoek waarin ik mijn fascinatie voor een menselijke ziel probeer te binden aan menselijke verschijningen. In mijn werk Faces betasten de geportretteerden hun eigen ‘Persona’ en ik denk daarmee hun ziel. Ik plaats dit werk in de publieke ruimte, het stedelijk landschap, waarbij ik hoop dat het vertraging oproept in het leven van de aanschouwers. ‘Persona’ is het Latijnse woord voor ‘masker’. Ik houd van dit woord omdat het het begrip ‘persoon’ in zich meedraagt. Voor mij staat ‘persona’ voor de ziel en haar omhulsel; twee delen van de mens die met elkaar verweven zijn. Ziel en lichaam; welk deel is masker? In Faces worden de geportretteerden aangeraakt en zijn ze zichtbaar geraakt, maar het is ambigue door wie en door wat. Wie is de werkelijke bezitter van de tastende hand? Welke rol speelt het kunstwerk hier? De geportretteerde is kunstwerk geworden en het kunstwerk betast zichzelf.

Faces

2013

With this work I started a research in which I try to bind my fascination for a human soul with human appearances. In my work Faces the portrayed touch their own ‘Persona’ and I think by that their soul. I place this work in the public space, the city landscape, hoping to evoke delay in the life of the beholders. ‘Persona’ is the Latin word for ‘mask’. I like this word because the term ‘person’ is locked up within it. For me ‘persona’ represents the soul and her shell; two parts of the human being that are interwoven. Soul and body; which part is mask? In Faces the people portrayed are being touched and visibly affected, though it is ambiguous by whom and by what. Who is the actual owner of the touching hand? What role does the artwork play here? The portrayed person has become an artwork and the artwork is touching itself.

© Roza van der Wal 2013

 

Astronomers
2014
part
Hahnemühle Photo Rag 308 print
14,99 x 9,61 inches (38,1 x 24,4 cm)
Edition of 5

Astronomers

2014

Tijd is een elementair element in het werk Astronomers. In het boek is tijd aanwezig in absurdistisch precieze tijdsaanduidingen. Het is ook aanwezig in het feit dat de geportretteerden Astronomen zijn die delen van het universum bestuderen die vele lichtjaren van ons verwijderd zijn. Daarnaast is tijd daar in het gegeven dat de geportretteerden generatiegenoten zijn en allen jonge mensen die werken aan hun toekomst.

Astronomen staan voor mij symbool voor de wil en nieuwsgierigheid van mensen. Net als alle mensen worden Astronomen dagelijks geconfronteerd met de wereld om hen heen. In hun onderzoek zijn zij echter, opvallend genoeg, voortdurend bezig een universum buiten deze wereld te begrijpen.

Ik heb de portretten gemaakt in een intieme nabijheid, op een afstand van 30 centimeter en de Astronomen tussen twee lichtbronnen geplaatst: natuurlijk licht achter hen en elektrisch licht voor hen.

Astronomers

2014

Time is an elimentary element in the work Astronomers. In the book time is present in absurdly precise time indications. It is also present in the fact that the portrayed persons are Astronomers, who study parts of the universe many light years away from us. The portrayed persons are members of the same generation: another aspect of time. All Astronomers are young people trying to realize a future for themselves.

For me Astronomers are a symbol for the will and curiosity of people. Just like other people, Astronomers are confronted with the world around them on a daily basis. Interestingly though, in their research they are continuously trying to understand the universe beyond this world.

I took the photographs in an intimate proximity, at a distance of 30 centimeter and placed the Astronomers between two light sources: natural light behind them and electric light in front of them.

© Roza van der Wal 2014

 

Neuroscientists / the Cerebellum, part 1
2014
Hahnemuhle Photo Rag 308 print,
9,99 x 14,99 inches (25,4 x 38,1 cm)
Edition of 5

Neuroscientists / the Cerebellum

2014

Neuroscientists / the Cerebellum is een studie naar het groepsportret. De keuze voor neurowetenschappers van het cerebellum is daarbij significant voor mij.

Cerebellum is de Latijnse term voor kleine hersenen. Het cerebellum helpt bij coördinatie, precisie en accurate timing van bewegingen van het lichaam. Daarnaast integreert het tast- en diepe gevoelsprikkels. Het cerebellum is ook betrokken bij cognitieve functies zoals attentie en taal en bij de regulatie van angst en plezier.

Neurowetenschappers van het cerebellum zijn in hun leven en werk zelf ook afhankelijk van hun cerebellum. In dit project heb ik als kunstenaar taken van hun individuele cerebellum overgenomen. Alle houdingen van de neurowetenschappers zijn in scene gezet.

Met afgedwongen nabijheid en fysiek contact tussen de mensen creëer ik sociale spanning. Deze spanning is des te sterker doordat dit contact door mij als buitenstaander gedirigeerd wordt.

Het cerebellum wordt in dit kunstwerk bevraagd, op drie manieren: De neurowetenschappers bestuderen haar werking, de neurowetenschappers zijn van hun eigen cerebellum afhankelijk en er is de kunstenaar die taken en regie van het cerebellum overneemt. Hierdoor ontstaat er een dubbelheid waarin het leven en haar maakbaarheid bevraagd worden.

Neuroscientists / the Cerebellum

2014

Neuroscientists / the Cerebellum is a study in group portrait. The choice for neuroscientists of the cerebellum is significant for me.

Cerebellum is the Latin term for little brain and is contributing in coordination, precision and accurate timing of the movements of the body. Next to this it is integrating touch and deep sensory stimuli. It is also involved in cognitive functions, like attention and language and in the regulation of fear and joy.

In their life and work, neuroscientists of the cerebellum are also dependent on their cerebellum. In this art project I, the artist, took over tasks of their individual cerebellum. All the postures of the neuroscientists are staged.

I create social tension with enforced closeness and physical contact between the people. This tension is even stronger because contact is directed by me; an outsider.

The cerebellum is questioned in this artwork, in three ways: The neuroscientists study its working, the neuroscientists are dependent on their own cerebellum and the artist is taking over tasks and direction of the cerebellum. In this way a duality is generated. Life and manufacturability of life is questioned.

© Roza van der Wal 2014

 

Person
2014
Hahnemühle Photo Rag 308 print
7,32 x 10,94 inches (18,6 x 27,8 cm)

info follows

 

Mona’s
2016
Various sizes
Edition of 5
And postcard edition

Mona’s

Mona’s is an ungoing project in creating photographic portraits of my film actors.  Me and my actors get to know each other in making film together and I keep these portraits of them as prints. In my work process there is, from the very start, a mix between the ‘natural’ reality, as me and the actors perceived it before we came in contact with each other, plus the direct interaction when we meet – ánd the reality of film making / of creating (which is a new natural reality that is then recorded). In this way the actors become persons who stage their reality of that particular moment.  A character can develop in the process of film making and come back in following films (with the same actor or continue in a new actor).

The photo portraits are inspired by Italian Renaisance portrait paintings. For the Mona serie for the film A blue sky is blue due to scattering I used the three RGB colors of digital photography; magenta, yellow and cyan. Machinal color is important in this particular film. Mona’s is, in a subtle way, confronting a viewer with life, life as it is: pleasant and disturbing at the same time.

  • Actors from the film  A blue sky is blue due to scattering , 2016 

 

 

Ongoing
2007-2019

Ongoing

A photo project, from 2007 till 2019 and ungoing.

 

Please visit the chapters under section Photography or chick on the images.

 

 

 

Comments are closed